Rust om te aanvaarden en moed om te veranderen

God, geef mij de rust om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, en moed om te veranderen wat ik kan veranderen, en wijsheid om onderscheid te maken tussen deze twee.

Te veel zelf aan het werk

Ik kreeg de bovenstaande gebedstekst vandaag mee van m’n therapeut. Heel mooi verwoord en eentje om over na te denken 🙂 Ik vertelde haar dat de afgelopen 2/3 weken met veel ups and downs ging. Dat ik merkte dat de laatste tijd de vermoeidheid en duizeligheid weer veel aanwezig zijn en dat ik daar van baal en het mij frustreert. “Je bent veels te veel zelf aan het werk en dat ga je niet redden”, zei ze. Tsja, daar had ze wel een goed punt. Ik red het ook niet zelf. Ik kan geen knop omzetten om mijn vermoeidheid en duizeligheid te genezen.

… om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen…

Aanvaarden dat ik moe ben, aanvaarden dat ik duizelig ben. Pfff.. Dat is moeilijk zeg! Maar door het te aanvaarden vind ik rust. Want dan stop ik met vechten. In plaats van vechten mag ik het ook bij God neerleggen. Hij wil me graag helpen, maar als ik het allemaal zelf blijf doen, dan krijgt Hij ook niet de ruimte om mij te helpen.

…en moed om te veranderen wat ik kan veranderen…

Ik kan mijn vermoeidheid en duizeligheid niet veranderen, maar ik kan wel acties ondernemen om mijn lichaam meer rust te geven. Vanmorgen kreeg ik de vraag “Wat zou jouw lichaam zeggen als die nu mocht spreken?”. Ik zei eigenlijk vrijwel meteen: “Dat het aantal uur dat ik nu per dag werk te veel is”. “Welke actie zou jij nu kunnen nemen?”, vroeg ze.

Ik zei: “Aangeven dat ik toch een stapje terug wil doen, terug naar 7u per dag”. Alleen ik heb daar erg veel moed voor nodig. Want op het moment dat ik dit denk of zeg, dan komen meteen de gedachtes omhoog “Je gaat weer achteruit. Je kan niet eens normaal een 8-urige werkdag draaien, je raakt straks nog je baan kwijt, etc etc..” Ik weet dat die gedachtes niet waar zijn en ik weet dat ik goed voor mezelf moet zorgen.

Goed voor jezelf zorgen

Het goed voor jezelf zorgen deed me denken aan een verhaal uit de bijbel. In Johannes 8:3-11. Een vrouw pleegt overspel en wordt bij Jezus gebracht. Zij staat in het midden en haar aanklagers staan om haar heen. Ze willen dat ze gestenigd wordt. Jezus zegt “Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen”. Iedereen druipt 1 voor 1 af en zij blijft alleen met Jezus. Jezus zegt “Waar zijn ze? Heeft niemand u veroordeeld?”. “Niemand Heer”, zei ze. “Ik veroordeel u ook niet, zei Jezus. “Ga naar huis en zondig vanaf nu niet meer”.

Dat Hij tegen de vrouw zegt “Ga naar huis en zondig vanaf nu niet meer”, betekent niet dat ze vanaf nu geen fouten meer mag maken. Nee, Jezus is genadevol, maar Hij wil alleen dat die vrouw goed voor zichzelf gaat zorgen. Want hij weet dat die andere situatie haar geen goed deed.

Verantwoordelijkheid nemen

Jezus wil dat ik mijn ogen op Hem gericht houdt en dan zullen mijn aanklagers langzaam 1 voor 1 af gaan druipen. Ook wil Jezus dat ik goed voor mezelf ga zorgen. Ik heb dit misschien in het verleden niet gedaan en af en toe voel ik me daar nu ineens schuldig over. Maar ik denk dat God dit juist aan mij laat zien, zodat ik daar mijn verantwoordelijkheid in kan nemen maar ook zijn genade ervoor kan ontvangen.

Vragen om moed

Nu gaan we vooruit kijken en krijg ik de keuze om het anders te doen dan wat ik altijd gewend was. En ik weet dat ik het nu niet alleen hoef te doen. Hij is bij mij en Hij helpt mij. Maar dat neemt niet weg dat ik het super, super, super moeilijk vind. Ik heb altijd op manier A geleefd en gereageerd en nu ga ik het anders doen. Maar ik ga God om moed vragen en dan ga ik een stap nemen om goed voor mezelf te zorgen.

Bidden jullie weer voor mij mee?

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *